Siła wyobraźni – ćwiczenia praktyczne

Posted on Posted in dusza i umysł

Poprzez wizualizację możemy skontaktować się ze swoim wewnętrznym potencjałem, wydobyć na powierzchnię i rozwinąć wszystkie (często dotąd ukryte) zdolności. W prosty, przyjemny, relaksujący sposób możemy także przygotować się do podejmowania korzystnych działań i wyzwań w życiu, aby odważyć się realizować najśmielsze cele oraz marzenia.

Jeśli możesz sobie wyobrazić, że coś robisz, potrafisz to uczynić.”

Jennifer Day Day J., Twórcza wizualizacja dla dzieci

ZACZAROWANY OGRÓD

Skup się przez kilka chwil na swoim sercu, jaki jest jego rytm? Bije szybko czy wolno?Teraz na oddechu…Oddychasz szybko czy wolno? Głęboko czy płytko? Wyobraź sobie ścieżkę… obojętnie jaką: szeroką, wąską, krętą, wzdłuż strumyka nad morzem, w lesie czy w górach… jakąkolwiek… Zobacz siebie idącego nią…zmierzającego do wysokiego drzewa o wielu gałęziach. To twoje Drzewo Kłopotów, na którym mozesz umieścić wszystko to co cię trapi. Zatrzymaj się na chwilę, a potem zacznij wieszać wszystkie swoje zmartwienia i problemy, choćby najdrobniejsze… Teraz zawróć swoją ścieżką. Jeśli są na niej jakieś kamienie, gałązki czy inne przeszkody, zatrzymuj się przy każdej z nich i odrzucaj je spokojnie na bok. Wkrótce dotrzesz do swojej ulubionej furtki, okolonej pięknymi kwiatami. Delektuj się ich zapachem, z wolna uchylając furtkę. Za nią rozpościera się najpiękniejszy ogród, jaki kiedykolwiek widziełeś. Jest właśnie taki, jak sobie wymarzyłeś, cały do twojej dyspozycji…Mieni się najpiękniejszymi kolorami. Świeci słońce, ptaki śpiewają na twoje powitanie, a ty czujesz się bezpieczny i spokojny… Rozejrzyjsię przez chwilę wokół..Mozesz położyć się na trawie i całkowicie odprężyć…..Dośwadczaj przez kilka chwil tej niezmąconej błogości, prawdziwej harmonii. Teraz, zanim stąd wyjdziesz, mozesz podziękować ogrodowi za to, że jest tutaj dla Ciebie, taki cudowny. Pamiętaj, że zawsze możesz tu wrócić, ilekroć zapragniesz się w nim znaleźć…. Skoncentruj się teraz ponownie na swoim sercu… Czy zmienił się jego rytm? Odczuwaj milość, która w nim zagościła…Wyobraź sobie, że możesz nasycić nią całe swoje ciało… Jakie to piękne: miłość w każdej cząstce siebie… Czas teraz pomyśleć o oddechu. Czy jest wolniejszy? Skoncentruj na nim łagodnie swoją uwagę…Zauważ jak powietrze powoli wchodzi i wychodzi z twoich płuc. Łagodnie zacznij otwierać oczy…

 

WODA

Nabierz głęboko powietrze przez nos i wypuść ustami. Poczuj jak się odprężasz.. Wyobraź sobie basen, jezioro lub morze. Woda jest jasnoniebieska i krystalicznie czysta, a na niebie świeci wspaniałe słońce. Zanurz ręce i poczuj, jak woda je obmywa… Teraz na chwilę skoncentruj uwagę na sercu… Pomyśl o czymś, co kochasz… a potem o wodzie, która zaprasza, abyś się w niej zanurzył… Rozkoszuj się radością, która towarzyszy tym myślom… Powoli zanurzasz się w wodzie, która delikatnie gładzi twoją skórę… Zwróć uwagę na jej temperaturę…Niech się dostosuje do twoich upodobań… Unoś się w wodzie tak długo, aż poczujesz, że stopiłeś się z nią w jedno… Być może zdziwi cię cisza, możesz też odnieść wrażenie, jakby czas płynął wolniej, może nawet zatrzymał się w miejscu. Przy każdym wdechu wyobraź sobie, że nabierasz powietrza aż do środka swojego ciała. Zacznij teraz się w wodzie przesuwać, lekko i bez wysiłku…Twoje ruchy nie napotykają oporu… Idealnie dostosowują się do falowania wody, aż w końcu zestrajają się z jego rytmem… Cóż to za rozkosz, tak pojednać się z wodą, czuć jakby nie było granicy między Tobą, a nią…. (pauza) Płyń wraz z wodą… baw się nią… raduj… Poczuj jak łagodnie wymywa z Twojego ciała wszelkie napięcia, poczucie dyskomfortu, bóle. Woda rozpuszcza takż Twoje stresujące myśli, wyobrażenia i emocje, wszystko, to co nie jest ci już dłużej potrzebne. Poczuj jak delikatnie i dokładnie obmywa Cię krystalicznie czysta woda…Czas już zawrócić do brzegu… Skoncentruj się znowu na sercu i na uczuciu wdzięczności do wody…Jeśli zechcesz możesz podziękować jej za to, że tak przyjaźnie cię przyjęła.

 

OBRAZ

Wyobraź sobie, że stoisz przed wielką płachtą białego papieru. W pudle obok znajdują się pojemniczki z farbami, we wszystkich możliwych kolorach… Na chwilę skoncentruj uwagę na swym sercu… Pomyśl najpierw o czymś, co kochasz, a potem o cierpliwie czekającym papierze i o wibrujących barwami farbach… Rozkoszuj się przyjemnością, która towarzyszy tym myślom… Sięgnij teraz po farbę o barwie, jaką lubisz najbardziej, i zacznij malować. Ręka z pędzlem biegnie po papierze bez wysiłku… wyczarowując linie i kształty dokładnie takie, jakie sobie wymarzysz… Słyszysz leciutki szelest pędzla przesuwającego się po papierze? Czujesz jego dotyk i zapach farb?… Powstaje obraz dokładnie taki, jak sobie wymyśliłeś, w barwach całkowicie zgodnych z twoimi oczekiwaniami… Jakaż to radość, malować obraz tak piękny… Przyjrzyj sie mu, oto skończona praca… Cofnij się trochę i przypatrz swojemu dziełu… Być może w sercu czujesz miłość… Obdarz nią siebie i swój obraz…

 

NASIONKO

Wyobraź sobie jakąś piękną okolicę, a tam łąkę lub ogród, gdzie przyjemnie będzie usiąść… Poczuj miękkość trawy pod sobą i jej świeży zapach… Otwórz dłoń i zobacz, że leży na niej niewielkie nasionko. Weź je z dłoni i umieść w ziemi. Przez jakiś czas opiekuj się nim, podlewaj, patrz, jak słońce zrasza je swym światłem… Skup teraz uwagę na swoim sercu i obecnym w nim uczuciu miłości. Część prześlij zasadzonemu przez siebie nasionku… Wyobraź sobie fale miłości, które z twojego serca płyną do ziarna w ziemi. Z każdą kolejną falą ziarno jest coraz większe, aż wreszcie przebija się przez miękką, czarną glebę. Kiedy wysyłasz następne fale miłości, widzisz, jak wyrasta długa, zielona łodyżka z malutkim pączuszkiem na szczycie. Pąk nabrzmiewa coraz bardziej i w końcu wyłania się z niego piękny, biały kwiat… Dotknij delikatnie jego miękkich listków… Jakie to przyjemne, prawda?… Teraz wyobraź sobie, że stajesz się coraz mniejszy… coraz mniejszy i mniejszy, aż wreszcie możesz się zmieścić we wnętrzu kwiatu. Wpełznij do niego i usiądź wygodnie między płatkami. Jakże miękko ocierają się o twoją skórę, jakiż silny słodki aromat otacza cię zewsząd… Posmakuj to uczucie przebywania wewnątrz kwiatu… aż stopniowo zaczniesz się stawać nim samym… A teraz, znowu stając się sobą, wyjdź z kwiatu, aby powrócić do swych normalnych rozmiarów. Raz jeszcze dotknij kwiatu, poczuj, że jesteś częścią jego i wszystkiego, co cię otacza…

 

BAJKOWE DRZEWO

Zamknij oczy i weź kilka głębokich oddechów. Zwróć uwagę na swoje ciało, i odszukaj w nim wszelkie napięte miejsca. Potem wyślij w te miejsca swój oddech, wyobrażając sobie, że odpływa z nich wszelki dyskomfort. Wyobraź sobie jakąś piękną okolicę i wspaniałą alejkę, na której stoisz pośród drzew… To takie miejsce w którym można się cudownie zrelaksować. Rozejrzyj się dookoła, zauważ jak jest pięknie. Poczuj powietrze na swojej skórze. Poczuj swoje stopy na podłożu i dociśnij palce do ziemi. Dotknij rękami ziemi i wsłuchaj się w odgłosy przyrody. Słyszysz gdzieś wodę w pobliżu, mały strumyczek? A może śpiewające ptaki? Szum wiatru ? Poczuj teraz wszystkie cudowne zapachy: lasu, mchu, igliwia…Rozejrzyj się i zauważ duże drzewo. Poproś to drzewo o pozwolenie abyś mógł pod nim chwilę odpocząć. Kiedy drzewo się zgodzi, oprzyj o nie swoje plecy. Poczuj pewne podparcie. Teraz wybierzesz się w podróż po drzewie, rozpoczynając od wielu dużych i małych korzeni. Wyobraź sobie, że jesteś drzewem…i wsysasz wodę z ziemi swoimi korzeniami, aby dostarczyć substancji odżywczych w każde miejsce do twojego ciała. Poczuj jak pulsuje w tobie życie i jak zwiększa się twoja energia, kiedy każda komórka twojego organizmu zostaje odżywiona. Energia życia przepływa przez pień drzewa, do wszystkich konarów i gałęzi. Płynie przez twoje własne nogi i ręce, aby odżywić wszystkie liście i owoce wyobrażające życie. twoje gałęzie kołyszą się pod dotknięciami wiatru. Jest na nich tyle liści, że śmiało mogą udzielić schronienia każdemu zwierzątku, ptakowi czy owadowi… Oto właśnie kilka ptaków sadowi się na gałęzi. Wiją sobie na niej gniazdo, radośnie przy tym podśpiewując… Jak się czujesz?… A teraz wyobraź sobie, że owca, sarna, czy królik chowają się pod gałęziami lub układają na spoczynek przy pniu. Jak się czujesz?… Jak się czujesz, będąc drzewem?… Skoncentruj się na sercu i na uczuciu miłości do drzewa, do ptaków, do zwierząt. Obdarz nią wszystkie drzewa świata i wszystkie stworzenia na świecie… A teraz powoli na powrót stań się sobą…Opierając się jeszcze przez chwilę o pień tego drzewa, pozostań przepełniony uczuciem miłości… Wiedząc, że jesteś częścią całej bogatej przyrody…

 

ZŁOŚĆ

Wyobraź sobie, że jesteś w pustym pokoju. Zaczyna ogarniać cię złość: twarz się wykrzywia, ręce się zaciskają, całe ciało napina się… Szybko wyjdź z pokoju do ogrodu na zewnątrz. To Ogród Spokoju. Leżysz na trawie i obserwujesz przepływające po niebie obłoki. Tak samo twoje gniewne myśli odpływają z twojego umysłu. Zauważ, że nic już nie może zmącić twojego spokoju. Ty nim jesteś. Zwróć uwagę jak teraz wygląda twoja twarz: pozbawiona napięcia i pogodna. Zobacz jak rozluźnione i miękkie jest twoje ciało… Postanów sobie teraz, że ilekroć poczujesz nadchodzącą złość, przerwiesz to, co robisz, i szybko wyjdziesz na chwilę do wyimaginowanego Ogrodu Spokoju. Przyjrzyj się teraz temu, co cię rozzłościło, ale zrób to będąc w Ogrodzie, a nie w centrum swojego gniewu. Zauważ, jak inaczej czujesz się teraz – wolny, zrelaksowany, spokojny.

tekst: Anna Pola Czarnecka

foto: Aga Silska

Źródła: Day J., Twórcza wizualizacja dla dzieci; Wiszniewski M., Potęga wizualizacji; Gawain S., Twórcza wizualizacja; Paul-Cavallier F.J., Wizualizacja; Vopel K.W., 10 minut przerwy; Vopel K.W., Latający dywan; Vopel K.W., Jak pobudzić kreatywność grupy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *