Kurs relaksacji, lekcja 6

Posted on Posted in kurs relaksacji

Podpora mentalna podczas oddychania jest połączeniem oddechu z obrazem lub z dźwiękiem. Jest świadomym i celowym ukierunkowaniem naszych myśli poprzez przedmiot zewnętrzny lub wewnętrzny, na którym skupiamy się przez jakiś czas, by utrzymać stabilność uwagi.

Można zastosować nieruchome, kilkuminutowe wpatrywanie się w przyklejone na ścianie kółko, ustawione zdjęcie czy położony przed sobą kamyk. Wewnętrzną podporą skupienia będzie natomiast koncentrowanie się na wybranej części ciała lub na postawie psychicznej (np. na postawie spokoju i życzliwości). Dobrą praktyką jest również powtarzanie w myśli określonych sylab – mantr, np. na wdechu artykułujemy w myśli dźwięk ‚om’, na zatrzymanym oddechu – dźwięk ‚aa’, podczas wydechu dźwięk ‚hum’. Zamiast dźwięku, można wizualizować kolory wdychanego i wydychanego powietrza.

Najbardziej podstawową i najprostszą metodą obserwacji oddechu z podporą mentalną jest stworzenie rytmu oddychania poprzez liczenie.

Ćwiczenie

Odliczaj cztery fazy oddechu:

Wdech – podczas wdechu odliczaj w myśli od 1 do 6,

Zatrzymanie – licz w myśli od 1-3,

Wydech – licz w myśli od 1-6,

Bezdech – licz w myśli od 1-3.

Podobnie jak w poprzedniej lekcji, śledzimy cztery fazy oddechu, ale dodatkowo podczas każdej fazy odliczamy w myślach, by nadać oddechowi pewien rytm. Jeżeli taki rytm oddechu jest dla ciebie zbyt kłopotliwy (np. brakuje Ci powietrza, bo oddech jest zbyt długi), to możesz zastosować następujący rytm:

wdech – licz do 4,

zatrzymanie – licz do 2,

wydech – licz do 4,

bezdech – licz do 2.

Oddychaj naturalnie i swobodnie. Bardziej skupiaj się na przyjemności oddychania, niż na zbyt siłowym i sztucznym wydłużaniu oddechu. Gdy twój umysł i emocje w wyniku ćwiczenia uspokoją się, oddech wydłuży się samoczynnie. Tylko takie naturalne i płynne wydłużanie oddechu działa relaksująco. Sztuczne forsowanie oddechu działałoby stresująco i zwiększałoby napięcia.

Działanie

Zastosowanie odliczania podczas oddechu niezwykle ułatwia rozwinięcie zdolności obserwacji oddechów. Zwiększa to naszą relaksację. Skupienie się na oddechu nie tylko nadaje naszemu oddechowi pewien płynny rytm, ale także pomaga skupić myśli na tej czynności.

Umysł lubi być czymś zajęty. Jest to jego podstawowa cecha. Gdy po prostu śledzimy oddech, to niekiedy trudno jest oderwać myśli od jakichś innych spraw. Teoretycznie mamy w danym momencie jedynie obserwować oddech, a w praktyce myślimy o czymś zupełnie innym, np. o ostatnich wydarzeniach. Niekiedy też wybiegamy myślami do jakichś planów lub obaw dotyczących przyszłości.

Istotne jest by podczas obserwacji oddechu nasza świadomość była całkowicie obecna „tu i teraz”, by była skupiona po prostu na oddechu. Pełne obserwowanie oddechu pomaga transformować emocje ze stanu niepokoju i napięcia do stanu miłości i harmonii. Jest skuteczną metodą wywoływania relaksacji emocjonalnej.

Oddech kontroluje wiele ważnych funkcji człowieka – emocje, psychosomatykę oraz napięcia mięśni wolicjonalnych. W czasie naturalnej obserwacji oddechu pojawia się w nas harmonia ciała i umysłu.

Zalecenie

Na początku wykonuj po 12 takich pełnych oddechów – raz lub dwa razy dziennie. Dopiero, gdy stanie się to bardzo łatwe (np. po paru tygodniach), stopniowo możesz zwiększać długość sesji oddechowych. Twój organizm zawsze stopniowo przestraja się na nowe obroty. Jest to korzystniejsze podejście, bo nie wywołuje niepotrzebnego szoku.

Ćwiczenia oddechowe nie tylko harmonizują i transformują nasze emocje, także zwiększają poziom energii życiowej w organizmie poprzez dotlenienie układu nerwowego i wszystkich pozostałych tkanek.

tekst: Rafał Seremet, www.seremet.org

opracowanie: Magdalena Brejdygant

foto:Aga Silska

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *