Kurs relaksacji, lekcja 4

Posted on Posted in kurs relaksacji

By głębiej i poprawnie zrozumieć sedno działania relaksacji według metody Jacobsona warto zadać sobie pytanie, czym różni się ona od ćwiczeń fizycznych. Zwykłe ćwiczenia fizyczne – jak wiadomo – również oddziałują korzystnie na zdrowie i kondycję ciała ( mogą mieć nawet w sobie pewną umiarkowaną wartość terapeutyczną) jednak tutaj efekt ten jest zwielokrotniony, ponieważ nasza uwaga nakierowana jest na precyzyjne odczuwanie ciała. Nie rozpraszamy się żadnymi myślami, pełniej wczuwamy się w swoje ciało.

Budujemy lepszą więź pomiędzy naszym ciałem fizycznym, umysłem i emocjami.

Lekcja 4

Edmund Jacobson wykonał badania elektrycznych impulsów nerwowych w mięśniach, mierząc potencjały impulsów nerwowych i aktywność nerwowo – mięśniową.

Udowodnił w sposób naukowy, że zmniejszanie napięcia w układzie mięśniowym bardzo istotnie pomaga zmniejszyć niepokój i inne problemy emocjonalne oraz działa uspokajająco i relaksująco na centralny system nerwowy, przeciwdziałając dolegliwościom psychosomatycznym.

Istotą metody Jacobsona są dwa zasadnicze elementy:

1. ukierunkowanie swojej świadomości na wczuwanie się w swoje ciało podczas napinania i rozluźniania

Intencją ćwiczącego ma więc być rozwinięcie zdolności czucia swoich mięśni,
percepcji ich stanu (fizycznego, energetycznego,emocjonalnego).
Dlatego, kiedy napinamy mięśnie (dokonujemy jakiegoś wysiłku) to nie skupiamy się na rezultacie (typu: czy mięsień jest silny, sprawny, odpowiednio ukształtowany itd.), ale po prostu obserwujemy doznania, jakie pojawiają się w napiętych mięśniach, zwiększając tym samym swoją wrażliwość czuciową, poszerzamy percepcję swego ciała.
Przy napięciu danego rejonu ciała (np prawej ręki), pozostałe grupy mięśni
są rozluźnione.
Zgodnie z ujęciem psychosomatyki, rozwijanie czucia ciała oddziałuje terapeutycznie, ponieważ stopniowo rezygnujemy z uporczywych napięć utrzymujących się w naszych mięśniach, a wywołanych zazwyczaj przeszłymi trudnymi przeżyciami emocjonalnymi – lęki, nadmiar stresu, frustracje. Przeszłe, zazwyczaj nie do końca uświadamiane, napięcia powodują chroniczne usztywnienie i zmniejszenie elastyczności mięśni, osłabienie ich czucia oraz zakłóca prawidłowe funkcjonowanie naszych emocji.
Połączenie naszego umysłu (świadomości, zdolności myślenia) z ciałem fizycznym jest zespoleniem świadomości z podświadomością. Otwarcie się na lepsze i bardziej naturalne czucie ciała, stanowi fundament zarówno pod rozwój dojrzałości emocjonalnej, jak i pod bardziej pełny rozwój świadomości duchowej.

2. bycie świadomym swego oddechu podczas ćwiczenia

Czucie ciała połączone ze świadomym oddychaniem stanowi istotny element wielu systemów rozwoju wewnętrznego, np. ‚hatha-jogi’ oraz ‚tai chi’ i ‚qi gong’.
Blokujące nas emocje zaburzają naturalność oddychania. Bardzo często nasz oddech jest spięty, choć nie jesteśmy tego świadomi. Nie zdajemy sobie sprawy ile traumatycznych, negatywnych przeżyć z dzieciństwa i z późniejszego okresu wpłynęło blokująco na nasz oddech.
Dzięki wczuwaniu się w ciało i jednoczesnemu śledzeniu (odczuwaniu) oddechu – nasz oddech stopniowo staje się bardziej miękki i naturalny – stopniowo odblokowuje się.
Gdy oddech odzyskuje swoją elastyczność i naturalność, nasze negatywne emocje przekształcają się w radość i miłość.
W praktyce, w tym ćwiczeniu, warto po prostu pamiętać, aby wczuwając się w doznania w naszych mięśniach, jednocześnie naturalnie oddychać. Łączymy w tym samym czasie czucie ciała i czucie oddechu, jednocześnie czujemy i oddychamy.

W kolejnej lekcji przyjrzymy się relaksującym technikom oddychania.

tekst: Rafał Seremet, www.seremet.org

opracowanie: Magdalena Brejdygant
foto: Aga Silska

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *