Kurs relaksacji, lekcja 12

Posted on Posted in kurs relaksacji

Wizualizacja jest bardzo dobrym dopełnieniem treningu autogennego oraz sposobem odprężenia emocjonalnego. Z poziomu umysłu racjonalnego schodzimy do poziomu podświadomych symboli, które u każdego człowieka kierują jego sferą wzorców społecznych i życiowych. Pracując z wizualizacją zarówno osiągamy relaksację emocjonalną, jak i wpływamy konstruktywnie na nasz życiowy skrypt – wzorce zachowań zapisane w podświadomości.

W psychoterapii relaksacyjnej często po wprowadzeniu się w stan odczuwania ciężkości ciała (następnie: odczuwania ciepła w kończynach i w splocie słonecznym, zwolnieniu rytmu oddechu i bicia serca i na koniec odczuciu chłodnego czoła) wykonuje się relaksującą wizualizację. Taka relaksująca wizualizacja zwiększa głębokość odprężenia i ukojenia, które przechodzą z poziomu mięśniowego i somatycznego na poziom emocjonalny.

Inną, omawianą już wcześniej metodą pracy z emocjami były ćwiczenia oddechowe. Świadome, zrelaksowane oddychanie przeplata się w jakimś stopniu ze wszystkimi technikami relaksacyjnymi, jak również bywa stosowane w profesjonalnym, nowoczesnym podejściu do sportu, śpiewu, aktorstwa, w treningu doskonalenia umiejętności interpersonalnych (np. w biznesie i polityce). Oddech scala nasze ciało i umysł, dlatego pomaga przekształcić negatywne emocje w kreatywną i twórczą energię.

Zawsze, kiedy wykonujesz jakąkolwiek relaksację, możesz w trakcie wykonać kilka świadomych i płynnych oddechów. Łatwiej i skuteczniej odprężysz swoje ciało i wyzwolisz stan twórczego podejścia do życia, łatwiej też wykonasz wizualizację.

W miarę jak doskonalisz się w różnych technikach relaksacyjnych (np. rozluźniasz się poprzez pulsację, odprężasz się poprzez napinanie i rozluźnianie mięśni, czy stosujesz trening autogenny) – wzrasta Twoja zdolność do wykonywania świadomej, kreatywnej wizualizacji.

Czy wizualizacja jest trudna?

Różnie z tym bywa – jednym wizualizacja przychodzi bardzo łatwo, inni początkowo mają poczucie trudności w wizualizowaniu. Należy zdać sobie jednak sprawę z pewnych zasad:

  • nie należy spinać się i frustrować pytaniem „czy wizualizacja mi wychodzi, czy nie”.

  • Sednem jest czerpanie przyjemności z wykonywania technik relaksacyjnychi właśnie stan odprężenia naturalnie rozwija zdolność do twórczej wizualizacji.

  • Codzienne przebywanie przynajmniej przez kilka minut w stanie relaksacji, coraz bardziej harmonizuje obie półkule mózgowe. I właśnie to stabilizujące się odprężenie i harmonizowanie półkul mózgu rozwija stan kreatywności, w którym możesz postrzegać wewnętrzne obrazy i twórczo używać wizualizacji.

Współczesne badania nad mózgiem stwierdziły, że lewa półkula mózgu działa bardziej analitycznie i werbalnie (jest związana z logiką), a prawa półkula mózgu bardziej koresponduje z naszą wyobraźnią i intuicją. Harmonia tych dwóch półkul jest stanem pożądanym, w którym pełniej wykorzystujesz swój potencjał. Równowaga obu półkul sprzyja nie tylko dojrzałości psychicznej, ale także ułatwia nam codzienne funkcjonowanie. Dzięki niej szybciej się uczysz, łatwiej kojarzysz, potrafisz sprawniej planować i przewidywać oraz czujesz harmonię z otaczającą Cię rzeczywistością.

Wizualizacja i codzienność

Wizualizacja ma na celu zrównoważenie świadomości i podświadomości oraz wytworzenie stanu harmonii pomiędzy świadomością, emocjami i ciałem. Naturalnym zjawiskiem podczas świadomego wizualizowania jest pełniejsze odczuwanie wewnętrznego spokoju. Przy okazji wydłuża i pogłębia się oddech, staje się bardziej naturalny.

Wizualizacja wpływa na naszą postawę, ponieważ wewnętrzne obrazy zapisane w podświadomości tworzą wzorce naszych zachowań i reakcji. Tworząc pozytywne obrazy zachowań możesz konstruktywnie zmieniać swoje życie.

Metoda wizualizacji

Technika ta polega na połączeniu oddechu z wyobrażeniem trzech kolorów.

– robiąc wdech wyobrażasz sobie biały kolor; wdychasz biały kolor, który przynosi Ci spokój i uzdrowienie ciała i emocji. Myślisz o kojącej bieli, która przesuwa się przez Twoje nozdrza, układ oddechowy i schodzi w dół, aż do brzucha (robisz wdech lekko wypinając brzuch na zewnątrz). Niezależnie od tego czy widzisz ten kolor, czy jedynie myślisz o nim – utrzymujesz podczas wdechu ideę białego koloru.

– robisz krótkie zatrzymanie oddechu i wyobrażasz sobie, że to białe światło, które wciągnąłeś do płuc i brzucha staje się teraz czerwone. Zatrzymujesz na chwilę oddech i myślisz o czerwonym świetle. Jest ono obecne w Twoim brzuchu i pomaga Ci rozwinąć wewnętrzne ciepło, twórczą i kreatywną siłę życia, ożywiającą Twoje ciało.

– robisz wydech i wyobrażasz sobie, że to czerwone światło staje się teraz niebieskie. Niebieski kolor zazwyczaj wyraża drugi biegun koloru czerwonego. O ile Twoje ciało (brzuch i organy trawienne) potrzebują czerwieni (siły życia), to układ nerwowy i góra ciała potrzebuje bardziej spokoju ducha i mądrości (wyrażanych przez kolor niebieski). Podczas wydechu niebieskie światło przesuwa się do góry – wydychasz niebieskie światło i odprężasz się.

Wykonuj kolejno te trzy kroki: wdech (wdychasz białe światło), zatrzymanie oddechu (światło staje się czerwone – zatrzymane powietrze staje się czerwone), wydech (wydychasz niebieskie światło).

Połącz umysł i oddech w jedno. Podążanie za oddechem wyraża Twoją energię życia (witalność); wyobrażanie sobie kolorów jest aktywnością mentalną, jest podstawową i bardzo prostą techniką wizualizowania, która koi umysł i integruje go z podświadomością.

Staniesz się bardziej świadomy treści powstających w Twoim umyśle.

Ty jesteś Panem swojego umysłu.

Ty decydujesz, o czym myślisz w tym momencie.

Jesteś właścicielem umysłu.

tekst: Rafał Seremet, www.seremet.org

opracowanie: Magdalena Brejdygant

foto: Aga Silska

 

One thought on “Kurs relaksacji, lekcja 12

  1. Bardzo dobre, zgadzam sie z tym jak dziala umysl, ma byc sluga nie panem. Myslom nie nalezy ufac tak calkiem !

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *